کارخانه هایی که مرگ تولید می کنند

در طول این سال‌ها هیچ کس حتی سراغی از خودروسازانی نگرفت که با تولید خودروهایبی‌کیفیت و پرمصرف علاوه بر آنکه منابع سوختی ما را تلف می‌کردند، سم را به ریه‌هایمردم فرو می‌کردند، آنهم به خاطر سودی معادل 9 هزار میلیارد در سال. اصلا قرار نبوددر طول این سال‌ها کسی به فکر مردم باشد. برخی وزارتخانه‌ها هم نگران این بودند کهمبادا واردات خودروهای استاندارد، کمر خودروسازان داخلی را بشکند، بله خانم‌ها وآقایان،ماجرا از این قرار است؛ خودروسازان اولین متهم مرگ شهروندانی هستند که براثر آلودگی هوا می‌میرند و هر ساله به تعدادشان اضافه می‌شود.

تلاش 40 ساله خودروسازان داخلی برای تولید خودروی بی‌کیفیت پیکان که قیمت تمامشده‌اش در حدود 2 میلیون و 100 هزار تومان است، بیش از هرچیز به بهای آلوده شدنهوای بسیاری از شهرهای کشور تمام شده‌است. اما این خودروی بی‌رقیب شاید سودآورترینمحصولی باشد که در میان خودروسازان جهان تولید شده‌است.

مسلما تنها دلیل این بی‌رقیب بودن، بازار انحصار تولید خودرو و حمایت چندوزارتخانه از خودروسازان است. کار تا آنجا پیش رفته است که سازمان محیط زیست کهاولین وظیفه‌اش حمایت از محیط زیست کشور است، در زمره حامیان تولیدکنندگان خودروبرآمده است و در طول 40 سال گذشته با دادن مجوز‌های مختلف به‌خودروسازان نه تنهامانع تولید آلاینده‌ترین خودروی حال حاضر جهان شده‌، بلکه مشوق‌های مختلفی نیز دراختیار خودروسازان گذاشته است تا این شرکت‌ها بی‌قیدانه 40 سال محصولی را روانهبازار کنند که هم به لحاظ آلایندگی غیراستاندارد است، هم به لحاظ مصرف سوخت.

این تمام کاری است که خودروسازان کرده‌اند. عجیب است که در سال 81 شرکتایران‌خودرو با افتخار حاصل 40 سال تلاش خود را اعلام می‌کند. این شرکت که روزگاریبا تلاش علی‌اکبر خیامی و برادرانش تاسیس شد  و سرمایه‌ای اندک داشت، بعد از 40 سالاعلام کرد که سرمایه این شرکت چیزی در حدود 240 هزار میلیارد تومان است. این رقم درمقایسه با سود خودروسازان جهان چشمگیر است. رقمی معادل 240 میلیارد دلار حاصل تلاش 40 ساله خودرو‌سازی‌ است که تنها یک محصول تولید کرد؛ پیکان. شکی نیست که این سود،به بهای مرگ تدریجی شهروندان شهرها و مصرف بیش‌ از اندازه انرژی در کشور تماممی‌شود. مصرف روزانه 70 میلیون لیتر بنزین در کشور، نه تقصیر مردم است ونه هیچکس دیگر، تنها دلیل بالا بودن مصرف سوخت در کشور 40 سال تولید خودرویی پر مصرف است؛

خودرویی که در بهترین حالت در هر 100 کیلومتر 10 لیتر بنزین مصرف می‌کند و بامستهلک شدن نیز مصرف بنزین‌اش تا 15 الی 17 لیتر هم می‌رسد؛ خودرویی که سالانه 2میلیارد دلار بنزین مصرف می‌کند؛ بودجه‌ای که معادل 8 برابر بودجه توسعه ناوگانحمل‌ونقل عمومی است؛ خودرویی که بیش از 7 برابر لوکوموتیو آلودگی تولید می‌کند، اماسود سالانه این خودرو برای شرکت سازنده‌اش رقمی معادل 9 میلیارد دلار است.  اینیک واقعیت است که 40 سال تولید پیکان از کارخانه سازنده‌اش هیولایی ساخته‌است کهدیگر هیچ کس یارای مقابله با آن را ندارد. این هیولا بی‌تردید در طول نیم قرن، بامرگ تدریجی شهروندان بزرگ شده‌است و قربانیان‌اش همچنان در راهند.

خط آخر

حتما قرار است فاجعه لندن در تهران نیز رخ دهد. حتما قرار است که رشد حیرت‌آورمرگ و میر ناشی از آلودگی هوا، همچنان ادامه یابد و کارخانه‌های تولید‌کنندهخودروهای بی‌کیفیت به سودشان دست یابند. انگار هیچ‌چیز نمی‌تواند پدیده ‌پیکان رااز چرخه بحران زندگی‌مان خارج کند. سازمان محیط زیست با وجود آنکه در روزهای بحرانآلودگی هوا با صدور بیانیه‌ها و اخطارها تلاش می‌کند حضور خود را جدی نشان دهد،همچنان به‌خودروهایی که موتور محرکه پیکان را دارند مجوز می‌دهد. این سازمان همچناناز تولید موتور سیکلت‌های آلاینده حمایت می‌کند. وزارت صنایع و معادن نیز با صدورمجوز برای شرکت‌های تولید کننده، محصولات پرمصرف و آلاینده را روانه بازار می‌کنندو از ورود خودروهایی با استاندارد بالای زیست محیطی و مصرف بسیار کم جلوگیریمی‌کند.

تمامی دستگاه‌های دولتی مصرف بسیار سوخت در کشور را موجب شده‌اند و همچنین اولینمتهم افزایش آلایندگی در شهرها هستند و در این میان شهروندان قربانیان خاموش آنان. خانم‌ها و آقایان،‌ آنان آزادانه محصولاتی تولید می‌کنند که قرار است سرانجام ما رابر اثر خفگی یا تنگی نفس یا هر چیزی مثل این بکشند و ما چقدر خوشحالیم که به‌خودرویملی دست یافته‌ایم یا سود سالانه شرکت‌های داخلی خودروساز از کارخانه‌هایی مانندبنز و یا نمونه‌های آسیای شرقی بسیار بیشتر است. خانم‌ها و آقایان، آنان پول خون مارا در جیب‌هایشان گذاشته‌اند.

 

منبع : همشهری آنلاین

http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=78259

/ 1 نظر / 34 بازدید
نوید صمیمی

خیلی عالی .حرف دل چند ساله من را زدی .ولی افسوس که همچنان ثبت نامهای بی حساب مردم این مصیبت را تشویق میکند ....!